Gesjeesd gesjok

De afgelopen maanden heeft u het heus geprobeerd. U heeft de lokale gebruiken bestudeerd, af en toe geridiculiseerd maar ook geadapteerd omdat u het als prettig zou ervaren ‘één van ons’ te zijn. Niet altijd die dwaze Europeaan uit dat rare oord dat hoe klein het ook is, zichzelf een meervoudsvorm heeft aangemeten. Een vreemdeling uit The Netherlands die niet meer zozeer bekend staan als hoofdstad van Duitsland, of om de eens vermaarde tolerantiegrenzen, of zelfs nog maar om ons oog dichtknijp-beleid wat softdrugs betreft, maar meer en meer als nieuwe afzetmarkt voor tea party-parafernalia. U heeft geprobeerd er bij te horen door de juiste kranten te lezen, gevarieerd televisie te kijken en door hele sloten koffie over straat mee te zeulen, gewoon, omdat ze dat hier nu eenmaal allemaal doen. Maar helaas. U moet met pijn in het hart uw meerdere erkennen. U is geen van ons. Niet omdat u de juiste taal niet hanteert, of uw koffiemok mishandelt, maar omdat u nu eenmaal een zelfverklaarde sportatheïst bent. En daar dient met een boogje omheen gejogd te worden. Dus.

Continue reading

Grote Greet en de boze vos

Verhoogde bloeddruk, vervaarlijk gezwollen voorhoofdsader, bezwete knuistjes, geen nagel meer om te bijten, complete verwardheid en aanstalten om bushokjes omver te werpen. Wat u onder de leden heeft? Fox news. Remedie? Tv uitzetten en nooit meer omkijken. Dus.

U dacht te vermoeden dat bepaalde media in deze Grootse Natie u wellicht een ietwat op de genuanceerde zenuwen konden werken. U dacht eveneens dat het misschien leerzaam zou zijn in het kader van uw Yankeedoorgrondingsproces eens een blik te werpen op deze media. U dacht dan waarschijnlijk ook best te weten wat u stond te wachten, want, laten we wel wezen: dwazer dan pakweg Foxmalloot Bill O’Reilly konden ze het toch niet maken? Wel… Dat kunnen ze zeer zeker wel. En dat kunnen ze zelfs erg goed. Zo goed dat een simpel half uurtje Fox kijken uw levensduur met 17 jaar vermindert. Ja.

Fox News blijkt te beschikken over een compleet getraind dwazenlegioen. O’Reilly heeft het tot nu toe het verst getoeterd met een eigen show, maar zijn blindambitieuze collegaatjes doen zeker niet voor hem onder. Integendeel. Om de camera op zich gericht te weten, toeteren ze nog een toontje harder dan ons aller Bill. Dus als Billy heel zoet toetert dat de president Amerikaanse kindertjes voor het ontbijt eet, toetert het voltallige legioen dat hij niet alleen een kinderknabbelaar is, maar dat hij ook WOII is begonnen, gelijktijdig heerst over de VS en Syrië, baseball speelt met hezbollah en regelmatig gespot wordt in de tuin van het Witte Huis terwijl hij zijn lievelingsatoombom uitlaat. En oh ja: he is ook smellie en hij spreekt een mondje Frans. De commie.

Opperdwaas is echter Greta. Greta is een telg van ene van Susteren-clan, en geheel niet toevallig hoewel echt wel toevallig ligt Susteren in onze fav provincie, jawel: Limburg. Hiermee niets implicerend louter dan dat onze fav provincie Limburg een oord is met een schrikbarend hoog gehalte tokkiedwazenfanclubs en dat onze fav provincie Limburg tevens burgemeesters fabriceert met een ruggengraat waar een slak nog de edele neus voor zou ophalen én dat onze fav provincie Limburg wellicht misschien verkocht kan worden aan de eerste de beste hoogste bieder. Maar dat is dan ook alles. En de van Sustertjes komen hier fijn gezellig vandaan. Toeval, echt wel.

Dus. Greta. Ja. Greta is choet. Egt Fox-waardig choet. Greta heeft op eigen houtje het journalistieke vak de nek omgedraaid, zeven meter diep begraven en er drie uur op gerondedanst. Greta interviewt niet. Greta gebiedt de bevraagde wat die dient te zeggen, liefst in Greets bewoordingen. Anders wordt Greta boos. En dat moet u niet willen, een boze Greta. Want dan wordt u nooooooit meer bevraagd door Grote Greet. Greta vindt uw tekening namelijk alleen maar mooi als u die van haar nog net wat mooier vindt. Dus.

Vreemd genoeg maar helemaal niet vreemd genoeg is ene Sarah Palin een vaste klant van Greta. Een gesprekje tussen deze twee Jozefien Kwebbeleenden is een ware nagel aan uw grafkist. Om zo’n gesprekje louter te kunnen doorstaan dient u minstens vastgegespt te worden op uw fauteuil met een houtje tussen uw tanden tegen het knarsen. Ja. Greta en Sarahs een-tweetje gaat meestal volgens dit stramien: G vindt de laatste plannen van Al Quada-knuffelaar Obama he-le-maal niks en G vindt ook dat die nietsnut in die grote witte villa eigenhandig háár Amerika vermoordt en G vindt tevens dat G egt heul chaaf is. Vindt S ook, toch, hmm S? En S die vindt dat niet alleen, S vindt ook dat G zo heel echt wel echt heel wel soow zeg gelijk heeft dat S het heus niet beter weet te verwoorden dan G en dus snatert S nog maar even dat Obama te regelmatig thee nuttigt met socialistische Franse mietjes Europeanen. Zo. Interviewen was nog nooit zo leuk. Ja.

Na dit hallucinante vertoninkje zult u compleet platgewalst in een hoekje willen huilen, maar troost uzelf! Recht de rug en leert van Greta! Keert huiswaarts om net als Greta de godganse dag uw mening te ventileren en beterrr: goed dik vet betááld uw mening de godganse dag te ventileren! Het enige wat u nog dient te doen is uw aanzienlijke ego nog aanzienlijker maken en oefenen in toeteren. En oh ja, feiten checken is héél erg blasé en schadelijk voor uw carrière. Zo, aan de slag dan! Dus.

Dames en heren, goedemorgen, hierbij Mijn Volslagen Onfundeerbare Mening van acht uur: Ik vind dat premier Rutte de grondwet wil wijzigen zodat hij met zichzelf kan trouwen, dhr. Wilders (hallo wakkere Limbo’s? Géén minister. Nee, izzie niet, nee.) op Schiphol aangehouden is met maar liefst 13 paspoorten op zak, waaronder een Marokkaans én een Zweeds en van minister Verhagen (Hé! Limburgertjes? Ja: hij wél, ja.) vind ik dat hij zijn ambtenaren opgedragen heeft een paleis te bouwen, naast dat van Bea maar dan wat hoger. Voorts vind ik mooi weer te prefereren en ben ik gewoon egt heul chaaf! En Job? Mooi he, mijn tekening?

The land of the free and bureaucratieeee

Amerikanen geloven onwankelbaar in minstens twee dingen. Eén: god. Twee:  hun landsgrenzen. Wie durft te toornen aan één van beide, zal ofwel door één worden geweigerd aan de poort na het verscheiden dan wel onmiddellijk gestraft worden met straffe hand ofwel over nummer twee geduwd worden. Kortom: we don’t take kindly to you folks die een beetje blasfemisch atheïstisch over onze grens willen huppelen zonder in het bezit te zijn van document D20 I94 Z66.  U beging zojuist een doodzonde. En dan ook nog uit Jurp komen. Tss. Wilt u even step asiden, ja?

Eens u wat langer in de States vertoeft, kan het verlangen ontstaan om eens over de nabije grens te kijken. New England is reuzetof, maar de nabijheid van dat rare Canada blijft knagen. Wat is het toch met Canadezen dat elke Amerikaan giechelig wordt eens dit volk ter sprake komt? Komt het door het malle uniform van de mounties? Is het omdat het bij Canadezen eerder aboet iets is, dan about iets? Is het hun neutrale houding die hen de twijfelachtige eer heeft opgeleverd de Denen van Noord-Amerika te worden genoemd? WAT IS ER AAN DE HAND? Dus u geeft toe aan uw verlangen en steekt de grens met de lokale noorderburen over. Als Schengenverwende Europeaan vergat u in de haast bijna uw paspoort, maar eens alles is ingepakt, kan het avontuur beginnen. Canada, yeah!

Dus. Canada. Canada is tof. Hun Engels zowel als hun Frans is volslagen onbegrijpelijk. Ze zijn niet have-a-nice-day’erig maar vriendelijk zonder dat u er bang van wordt en ze roken nog wel eens een sigaret. Buiten. Zonder dat er zich een bozig kuchclubje rond de zondaar vormt. Wonderlijk. Ook eten ze slakken, hebben restaurantjes die niet tot een monsterketen behoren en maken ze zich geen zorgen over de Canadeesheid hunner president. Het zijn kortom net mensen, die Canadezen. De toeristische visitatie heeft u goed gedaan, uw wereldbeeld is verrijkt, uw nieuwsgierigheid gestild, en ja, met grote stelligheid kan gezegd worden dat de mounties er inderdaad keurig compleet als malloten bijlopen. Er zijn nog zekerheden. Dus. Op naar huis. Ja.

Daar gaat u evenwel volslagen de mist in. U dacht dat omdat u het land uitkwam zonder document D78 H99I7888ii’#56* dat u het heus ook wel weer in zou komen. Gewoon een kwestie van formuliertje vergeten, iedereen maakt wel eens een foutje, non? NEEEEEEEEEEEEN! Neen, driewerf neen! Of toch niet iedereen die graag Amerika in zou willen. Iemand die Amerika in wil, dient namelijk een onfeilbaar Mensch te zijn die het woord foutje niet eens kent. En iemand die document D4535H8989988383P#*88 bijlage 3 tot 8989 niet bij zich draagt op Het Moment Van Grenspassage is géén Onfeilbaar Mensch. Dus. Grens gesloten. Ja.

Binnen een luttele minuut bent u van onbekommerde toerist gereduceerd tot Nationale Vijand Nummer 2 (Eén blijft met stip Obama Osama bin Laden, no worries daar) en bevindt u zich op het bankje van de douane waar u oefent in onderdanige blikken en uw stem instelt op een Alle Begrip Tuurlijk Joh Wij Zijn Echt ZOO In de Fout Echt Weer Iets Voor Domme Europeanen Die Overal Lekker Socialistisch Lopen Te Doen Echt Hoor Jeetje-timbre. En oh ja: u gelooft ook ineens wél in, kom hoe heet ‘ie, euhm…god ja, cause we don’t take kindly to goddelozen, en het is stukken complexer stoer goddeloos te zijn zonder paspoort in uw knuist.  Dus.

Een klein absurdistisch uurtje op het bankje bij de douane levert buiten paspoortloze stress ook vermakelijkheden op die u niet had verwacht op zondagmiddag half drie. Zo zijn daar de Echte Mannen die fijn sportief zijn wezen jagen over de grens en moeders thuis reuzeblij denken te gaan maken met halve dan wel hele bizons. Heel gebruiksvriendelijk ligt er een kaart klaar voor de heren jagers waarop ze de douane diets kunnen maken welk stuk eland er precies in de picknickmand is beland en hoeveel kilo huid en beenderen dra een fraai meubelstuk vormen in de voorkamer. Naast de Echte Mannen nemen tevens een buslading Koreaanse vrouwtjes plaats formaat playmobil met identieke roze hoedjes. Onverminderd glimlachend formeert deze burgereenheid zich tot een strakke rij die in geen tijd paspoort overhandigend in buiging voorbij de douaniers trekt. De hele bus, binnen 2 minuten 13 seconden, vlotjes over de grens. Maar u zit nog waar u al zat. U staatsvijandig sujet.

Na een luttel formuliertje of 18 ingevuld te hebben met vragen gaande van wat uw lievelingseten is (niets halals, NIETS HALALS!) tot uw mogelijke plannen deel te gaan nemen aan een crimineel prostitutienetwerk (ze hebben u door), uw vingerafdrukken voor de elfendertigste keer aan Het Systeem te hebben afgestaan, en in de zekerheid verkerend dat de CIA u inmiddels beter kent dan uw geliefden, dan, ja dán … mag u weer plaatsnemen op het bankje. Naast Echte Man zoveel en de nieuwste buslading hysterisch buigende Koreanen. Ja. Dus.

Een verwaarloosbare drie uur verder, half Korea ontmoet en volkomen geïnformeerd hoe een bizon het best omgelegd kan worden (leerzaam!), mag u zich weer aan de balie vervoegen. Nog even wat foto’s van het gelaat, een vermanend speechje over uw lakse Schengeninstelling en uw belofte van eeuwige beterschap aan het besnorde douanemannetje en hop… u mag uw handtekening zetten onder een nieuw edoch voorlopig document D56H67HihiHohoK9900*#D33 dat u dan binnen het uur in Washington dient te krijgen om samen met uw paspoort, rijbewijs, toekomstige huwelijksakte en zwemdiploma aan een grondig onderzoek te onderwerpen zodat de Amerikaanse staat op beide oren kan slapen in de wetenschap dat u dan toch niet Staatsvijand Nummer 1 bent. Zo. Dat was alles. En, folks? DO have a nice day!

 

 

SVE voor beginnertjes

Aah, Amerika, vaderland van Hele Grote Auteurs, oord van ontstaan van Tijdloze Meesterwerken. Poe, Kerouac, Salinger, Hemingway, allen geniale meesters met woorden, bespelers van het lyrische proza der Engelse taal. De lijsten met prijswinnende schrijvers reikt met gemak van kust tot kust. Ja. In hedendaags Amerika echter lijkt taal, en zeker spreektaal, verworden tot iets wat voor muziek doorgaat bij de Jostiband: veel geblaas met weinig originaliteit. En Jostiband: jullie zijn een stuk fijner om naar te luisteren.

Had Ernest Hemingway een hedendaagse lezersschare begrijpelijk willen aanspreken dan waren zijn boeken uitgebracht onder titels als ‘Old dude and, like, the sea’ en ‘For Whatever, like, those bells do like ring’. Salinger had enkel zijn miljoenen exemplaren verkocht onder de titel ‘Like, phony guy’ en Poe was wellicht gegaan voor ‘Macabre, like black chick bird, y’ know’. Kerouac was hoogstwaarschijnlijk zelf on the road gegaan, en kwalijk kunt u hem dat niet nemen. Want het moge even treurig als duidelijk zijn: Amerikanen hanteren een schrikwekkend armoedig taalgebruik. Je weet.

Van alle tenenpermanent voorzienende uitdrukkingen is like de populairste. Geen staatsburger weet in dit land nog hoe een zin zonder like eruitziet. Het is bijzonder apart dat Obama zijn presidentschap verworf met de leuze Yes We Can. Een Echte Amerikaan zou er Like Yes, We Like, Can van maken. Nog maar een bewijs dat de man met de rare naam vast geen Echte Amerikaan is. Wel een riekende Fransman met liefde voor jihad en communistische voornemens voor het vernietigen van deze Grootse Natie. Dat u het even weet.

Een gangbaar gesprek tussen mensen op straat kan alhier volstrekt nergens over gaan en toch fijn voortkabbelen. Uiteraard is u bekend met het fenomeen small talk, u weet wel, met referenties aan kleinere exemplaren van de veestapel. Maar Amerikanen spelen qua small talk in A League of Their Own. Small talk is petieterig bier bij wat hier doorgaat voor sociaal verbaal verkeer. Amerikanen doen niet aan small talk, Amerikanen doen aan Small Vocabular Exchange (SVE). Een bezigheid die u beter snel onder de knie heeft, op het gevaar af als seculiere Europeaan weg te worden gezet. En dat is net zo’n populaire club als Al Quaeda en de commies. Aan u de keuze. Like, yeah.

Daarmee zijn we aanbeland bij het grote voordeel van Small Vocabular Exchange: de compacte omvang maakt het voor elke buitenlander mogelijk zich dra een ware yank te voelen. Voorwaarden zijn een IQ, zegge vanaf 10, en stembanden. Dus Jostiband: letten we even op? Om duistere reden heeft het woord like alle talentenjachten gewonnen, en u bedient zich er het beste extreem veelvuldig van. Zelfs als u denkt: wat gebruik ik hysterisch extreem veel like in mijn zin, dan is de kans aannemelijk groot dat u nog maar 13% gebruikt van een Echte Amerikaan. Een voorbeeldje waarmee u in deze eerste fase wellicht uit de voeten kan is deze: Like, I said, yeah, like, I don’t like know, and he was like, yeah like what we like do like now, like, yeah, like you like know -short pause before questionmark- like- ? (silent like)

Naast like heeft u in feite bitter weinig taalkennis nodig, maar voor de breedsprakigen onder ons (en nee, geen koninklijk meervoud) hierbij nog wat franjes en onnodige opsmuk: ‘you know’ is een Hele Sterke, mits uitgesproken op volstrekt ongeïnteresseerde, vrijwel onverstaanbare manier. ‘ja nou’ komt er als klank dicht in de buurt. Uiteraard zal het u worst wezen of uw dialoogpartner het weet, of doorheeft wat het is, dat hij/zij dient te weten, maar u ziet het plaatje. Like, yeah.

Ook een Hele Sterke is god betrekken in uw pareltjes van zinnen. Uiteraard niet ijdel in gebruik, of was u soms een seculiere socialistische Fransman met plannen tot het omverwerpen van deze GREAT NATION? Nee. Dus. God. Ja. OH MY GOD dient op hoge toon, lichtjes gillend geroepen te worden tegen alles en iedereen in het volstrekt niet bijzondere. U kunt het tegen een lantaarnpaal roepen, het kan niemand wat schelen. Mits wellicht de lantaarnpaal.

Als laatste klap op de integratievuurpijl en het pièce de resistance in de Small Vocabular Exchange League is The Hug. The Hug is niet-verbale krachtpatserij die elke Echte Amerikaan beheerst nog voor de eerste stapjes zijn gezet. The Hug is wat de Echte onderscheidt van de commies. The Hug verkeerd doen is sociale suïcide. The Hug is vooral ook fijn onoprecht en bitter vals, en The Hug MOET ZO: meter afstand, bovenlijf kwart naar voren, derrière pront achterwaarts, tien centimeter tussen uw wang en het hoofd van uw knuffelaar, handen stijf rustend op schouders van uw opponent en dan DEZE tekst: OH MY GOD LIKE SO LIKE HAPPY FOR LIKE YOU LIKE JA NOU LIKE. De hele The Hug duurt 7, 05 seconden. Langer is Europees (U leest: eng seculier sociaal Frans) korter is fysiek gevaarlijk.

Eens u dit alles tot in de finesses beheerst, kunt u vlekkeloos opgaan in het lokale sociale verkeer. Nog even kort samengevat: ontdoet u van uw Engelse vocabulaire, oefen uw bovenlichaambuigingen voor de spiegel -mét stopwatch en geloof dat Obama geen Amerikaans staatsburger is. En kijk eens aan: u is een Echte. Oh my god. Volgende week een stoomcursus Amerikaanse Grootse Waarheden versus Smelly French cheese and seculier socialisme. Huiswerk: de bijbel letterlijk nemen. HUG!