Bedreigde blijheid

The Charles River, wat bevrorener dan gebruikelijk.

Simpelweg gelukkig zijn, de lokale Hart van Nederlandertjes weten wel hoe dat moet. Blozende reporters gehuld in skipakken-uit-één stuk, met bontkragen waar minstens drie seizoenen eland in verwerkt zijn, staan hysterisch blij kou te kleumen voor de camera’s die overal in Boston en omgeving keurig in de diepsneeuw zijn geplant.

Ja. Want we hebben Echt Kei Hard Winterweer. En daar worden ze dus heel blij van bij Bostons lokale Channel 7. Opperblijert is reporter Ryan. Ryan staat elke ochtend de onwaarschijnlijke witheid zijner tanden te meten met het witte landschap waar hij zich heeft opgesteld. Roepend naar John, zijn cameraman, van wie gezegd wordt dat hij één van de weinige vakmannen is die zijn werk tevens huppelend tot een uitstekend resultaat weet te brengen, klimt Ryan de zoveelste sneeuwhoop op, roepend dat dít, nee, DIT toch echt wel ongehoord veel sneeuw is. Ongehoorder nog dan gisteren. ‘Weet u nog’, roept Ryan blij naar de kijkertjes, ‘toen ik zei dat het zo ongehoord véél sneeuw was?’ Nee, nee, NU is het dus ongehoord. Jeetje, wát een sneeuw.

Echter, zelfs Ryan kreeg zowaar in de smiezen dat dagen onophoudelijk sneeuwstanden de lokale huiskamers in toeteren niet tot het einde der tijden door kon gaan. Daarom was het vanochtend dan ook reuze spannend wat Ryan ons nu dan weer moest komen vertellen. Maar Ryan is niet zomaar een opperblijert, Ryan is DE opperblijert. Dus Ryan sprong vanochtend met een Bontkraag Omvang Ryan het beeld in, haalde diep adem, en riep… SLEET! Sleet! Sleeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet!

Dus. Sleet. Ja. Sleet is vies. Sleet is iets tussen ijsregen en ordinaire motregen in, maar noemt u het vooral géén ijzel, want dan trap je Ryan op zijn tere zieltje. En die jongen doet heus zijn best. Want Ryan ziet het dus weer net he-le-maal zitten. De komende dagen mag hij weer met zijn maatje John de wijde wereld in, de kijkers thuis tonend hoe ONGEHOORD VEEL sleet er daar, net waar HIJ staat, toch weer gevallen is. Volgens Ryan, de schat, houden de sleetbuien zeker nog tot eind februari aan. U had zijn tanden moeten zien blikkeren, toen hij dát zei. Ryans blijheid is echter in gevaar. Want volgens de weervrouw van CNN zit er wel degelijk lente in de lucht. En van lente, nee, daar wordt Ryan dus niet blij van. Echt. Niet. Blij. Ach.