Samuel: een verhaal in acht delen V

Het eerste wat Samuel te doen stond was het bundeltje dollarbiljetten wisselen bij een geldkantoortje. In de omgeving van het station wemelde het van dit soort nerinkjes maar Samuel vertrouwde er maar één: die van de blinde Constanza. Constanza was een vrouw uit het milieu die god en alleman tussen haar benen had gehad en omdat ze blind was al haar voormalige clientèle herkende aan hun lichaamsgeur. Constanza was onmogelijk te belazeren, bovendien was ze kampioen messenwerpen geweest in haar jeugd, en hoewel zo blind als een vleermuis, missen deed ze nog steeds niet. Haar minuscule kantoortje was vanbinnen geheel behangen met posters van oude films met lang overleden internationale sterren. In haar glorietijd kon Constanza zelf doorgaan voor een filmster, nu woog ze zo’n 180 kilo en geloofde niet in lichaamsontharing. Toen ze Samuel in het oog kreeg gooide ze de peuk uit haar mond weg en begon met haar zware stem een liedje te zingen uit de tijd van hun revolutionaire jaren. Samuel wierp haar een kushandje toe, maar versnelde toch zijn pas, want zelfs in deze buurt konden de verkeerde oren meeluisteren.

Eenmaal binnen in het wisselkantoortje kreeg Samuel het relaas te horen van hun vele gemeenschappelijke kennissen. Constanza wist met haar enorme netwerk alle nieuwtjes altijd voor iemand anders ze wist en fungeerde in het verleden daarom vaak als parkiet in de mijn: als zij zei dat iets niet in de haak was, kon je maar beter een tijdje de stad verlaten. Terwijl ze Samuels biljetten telde, schoof ze abrupt een krant over de toonbank naar hem toe. ‘Pas openen in je hotelkamer’, siste zei, en terwijl Samuel de krant pakte legde ze met veel misbaar een gigantische stapel biljetten voor zijn neus neer. Geld was in deze contreien een bulkgoed.

Nadat ze samen nog een lokaal digestief genuttigd hadden, ging Samuel weer op pad. Het was hem nooit eerder overkomen dat hij bezorgd was weggegaan bij Constanza. Maar die hele affaire met de krant bezorgde hem een knoop in de maag. Voorlopig kon hij niet terug naar zijn hotel, en hij was wel wijzer dan in te gaan tegen een opdracht van zijn oude vriendin. Met de krant krampachtig onder zijn arm geklemd liep hij terug in de richting van de kathedraal, waar hij plaats zou nemen op het drukke terras van een toeristisch restaurant. Zijn cover mocht geen scheuren gaan vertonen, daar was hij altijd op beducht geweest en na de ontmoeting met Constanza wist hij zeker dat hij nog meer op zijn hoede moest zijn dan anders.

Na een uitputtend lunch waarbij hij vrijwel constant foto’s aan het nemen was geweest van de kathedraal en een smerige pizza had weggewerkt, toog hij naar een officieuze bushalte waarvandaan knalrode bussen met open daken vertrokken. Voor de prijs waarmee je in deze stad een week kon reizen met het openbaar vervoer, kocht hij een ticket voor de ‘Hop On Hop Off Bus’. Het was veiliger dan een taxi nemen en Samuel wist dat de bus ook stopte aan de oude Opera, van waar het een korte wandeling zou zijn naar de Calle de Gaztambide.

Constanza’s krant brandde in zijn oksel en de vochtige warmte wakkerde het unheimische gevoel in zijn maag aan. Arturo Santoz Rodriguez zou als alles goed was op hem wachten op nummer 231 A, maar hoewel hij blind op Helena vaarde en hij alles had gedaan om geen argwaan te wekken bij de verkeerde mensen, vertrouwde Samuel het niet. Voordat hij zich zou melden bij Arturo, zou hij nog één tussenstop maken. Hij wist dat het gevaarlijk kon zijn, maar als Samuel iets had geleerd in al die jaren, is dat hij nooit zijn buikgevoel moest negeren.

Op het bovendek van de bus haalde hij een oud Nokia-toestel uit zijn binnenzak. In de contactenlijst stonden drie namen, één daarvan zou exact weten wat hij moest doen. Samuel hoorde hoe de telefoon krakend overging. Als ze opnam, zou dat alleen al een goed teken zijn. Een heel goed teken. De bus stopte voor het Operagebouw. Aan de andere kant van de lijn nam een vrouw op. Samuel haalde diep adem, ‘ik ben het’. ‘Wie anders?’, en tot Samuels verbazing liepen de tranen over zijn wangen.