U bent niet gaaf

Eenvoudige dingen aan de ene kant van de wereld zijn soms verdraaid ingewikkeld aan de andere kant. Neem een wandeling door de stad. In Nederland blijkt de burger uitermate verwend te zijn met de nationale wandelcondities. Bovendien wordt het toegejuicht de benen zoveel mogelijk te strekken, liefst dagelijks en liefst langdurig. Hier in Boston, toch gezien als The Most Walkable City Of The States, bent u een ondergeschikt specimen, een sta-in-de-weg van elke automobilist. Kortom: zodra u zich te voet begeeft naar uw doel, verlaagt u zich tot populariteitsniveau Kakkerlak.

Waar men in de meeste West-Europese steden zijn eigen moeder zou uitventen om het aantal auto’s in het stadscentrum te verminderen, komen Amerikanen wat dat betreft van een andere planeet. Het is niet zozeer zaak De Auto een strobreed in de weg te leggen, het is veel belangrijker al die wandelgekkies zo snel mogelijk in een four wheel drive te krijgen. Goed voor de economie, goed voor Amerika en goed voor god natuurlijk. De voetgangvandaaltjes zullen het geweten hebben.

Wenst u, om maar eens een voorbeeld te geven, van A naar B te voet te gaan, en heeft u via een simpel rekensommetje gebaseerd op afstand in kilometer per uur berekend dat u dat om en nabij 20 minuten gaat kosten, wel, dan zit u er de breedte van een grotere SUV naast. In uw eeuwige goedheid is u namelijk vergeten rekening te houden met De Stoplichten. De Stoplichten zijn een belangrijke factor in de strijd tegen de wandelgangers. Zo niet dé belangrijkste.

Bij elk kruispunt dat u zult over moeten, kunt u uw betere Gandhi-kwaliteiten maar best even afstoffen. Aangezien u vreemd bent in het land, en niet gelijk uw ware aard wil tonen van rood-licht-blinde, wacht u keurig tot het rode handje verandert in een helwit mannetje, dat stiekem wat wegheeft van een smurf met een scheve hernia. Minuten verstrijken. De wachttijd begint grotesk te worden, en u begint al lichtjes te twijfelen aan de houdbaarheidsdatum van uw Goede Gandhi Gedrag, maar overweegt dan maar het eerste het beste groene licht te gebruiken dat zich aanbiedt. Links of rechts, die weg moet over.

Dan blijkt dat rechtvaardigheid hier niet telt als je zo nodig moet wandelen. Terwijl het groene licht voor auto’s vlot van rood op groen springt, begint na vijf keer groen voor De Auto, en nul keer voor De Voetganger iets te dagen. Alle voetgangers op elke straathoek krijgen namelijk allemaal tegelijk groen. En de seconden worden aangegeven naast die kreupele smurf. Zodra De Seconden ingaan, breekt een ware Wedloop Op De Overkant uit. Mensen rennen met een verwilderde blik in de ogen van links naar rechts, dwars de straat over, bejaarden omver duwend, gillend dat er nog maar drie-twee-ééén seconden restten voor ze zullen worden terecht gewezen door het rode handje. En dat is onverbiddelijk. Rood voor de voetganger is ROOD VOOR DE VOETGANGER. Dus.

Onder de hardnekkigste en dapperste Bostonse wandelaars gaat het gerucht dat de gemeente van Boston de oversteektijd elke dag een fractie van een seconde verkort. Het verhaal gaat dat als het zo doorgaat, we aan het einde van de maand moeten zien over te steken in 2, 001 seconden. Perfect haalbaar, aldus het stadsbestuur. Het startschot mag u er zelf bij denken.