The land of the free and bureaucratieeee

Amerikanen geloven onwankelbaar in minstens twee dingen. Eén: god. Twee:  hun landsgrenzen. Wie durft te toornen aan één van beide, zal ofwel door één worden geweigerd aan de poort na het verscheiden dan wel onmiddellijk gestraft worden met straffe hand ofwel over nummer twee geduwd worden. Kortom: we don’t take kindly to you folks die een beetje blasfemisch atheïstisch over onze grens willen huppelen zonder in het bezit te zijn van document D20 I94 Z66.  U beging zojuist een doodzonde. En dan ook nog uit Jurp komen. Tss. Wilt u even step asiden, ja?

Eens u wat langer in de States vertoeft, kan het verlangen ontstaan om eens over de nabije grens te kijken. New England is reuzetof, maar de nabijheid van dat rare Canada blijft knagen. Wat is het toch met Canadezen dat elke Amerikaan giechelig wordt eens dit volk ter sprake komt? Komt het door het malle uniform van de mounties? Is het omdat het bij Canadezen eerder aboet iets is, dan about iets? Is het hun neutrale houding die hen de twijfelachtige eer heeft opgeleverd de Denen van Noord-Amerika te worden genoemd? WAT IS ER AAN DE HAND? Dus u geeft toe aan uw verlangen en steekt de grens met de lokale noorderburen over. Als Schengenverwende Europeaan vergat u in de haast bijna uw paspoort, maar eens alles is ingepakt, kan het avontuur beginnen. Canada, yeah!

Dus. Canada. Canada is tof. Hun Engels zowel als hun Frans is volslagen onbegrijpelijk. Ze zijn niet have-a-nice-day’erig maar vriendelijk zonder dat u er bang van wordt en ze roken nog wel eens een sigaret. Buiten. Zonder dat er zich een bozig kuchclubje rond de zondaar vormt. Wonderlijk. Ook eten ze slakken, hebben restaurantjes die niet tot een monsterketen behoren en maken ze zich geen zorgen over de Canadeesheid hunner president. Het zijn kortom net mensen, die Canadezen. De toeristische visitatie heeft u goed gedaan, uw wereldbeeld is verrijkt, uw nieuwsgierigheid gestild, en ja, met grote stelligheid kan gezegd worden dat de mounties er inderdaad keurig compleet als malloten bijlopen. Er zijn nog zekerheden. Dus. Op naar huis. Ja.

Daar gaat u evenwel volslagen de mist in. U dacht dat omdat u het land uitkwam zonder document D78 H99I7888ii’#56* dat u het heus ook wel weer in zou komen. Gewoon een kwestie van formuliertje vergeten, iedereen maakt wel eens een foutje, non? NEEEEEEEEEEEEN! Neen, driewerf neen! Of toch niet iedereen die graag Amerika in zou willen. Iemand die Amerika in wil, dient namelijk een onfeilbaar Mensch te zijn die het woord foutje niet eens kent. En iemand die document D4535H8989988383P#*88 bijlage 3 tot 8989 niet bij zich draagt op Het Moment Van Grenspassage is géén Onfeilbaar Mensch. Dus. Grens gesloten. Ja.

Binnen een luttele minuut bent u van onbekommerde toerist gereduceerd tot Nationale Vijand Nummer 2 (Eén blijft met stip Obama Osama bin Laden, no worries daar) en bevindt u zich op het bankje van de douane waar u oefent in onderdanige blikken en uw stem instelt op een Alle Begrip Tuurlijk Joh Wij Zijn Echt ZOO In de Fout Echt Weer Iets Voor Domme Europeanen Die Overal Lekker Socialistisch Lopen Te Doen Echt Hoor Jeetje-timbre. En oh ja: u gelooft ook ineens wél in, kom hoe heet ‘ie, euhm…god ja, cause we don’t take kindly to goddelozen, en het is stukken complexer stoer goddeloos te zijn zonder paspoort in uw knuist.  Dus.

Een klein absurdistisch uurtje op het bankje bij de douane levert buiten paspoortloze stress ook vermakelijkheden op die u niet had verwacht op zondagmiddag half drie. Zo zijn daar de Echte Mannen die fijn sportief zijn wezen jagen over de grens en moeders thuis reuzeblij denken te gaan maken met halve dan wel hele bizons. Heel gebruiksvriendelijk ligt er een kaart klaar voor de heren jagers waarop ze de douane diets kunnen maken welk stuk eland er precies in de picknickmand is beland en hoeveel kilo huid en beenderen dra een fraai meubelstuk vormen in de voorkamer. Naast de Echte Mannen nemen tevens een buslading Koreaanse vrouwtjes plaats formaat playmobil met identieke roze hoedjes. Onverminderd glimlachend formeert deze burgereenheid zich tot een strakke rij die in geen tijd paspoort overhandigend in buiging voorbij de douaniers trekt. De hele bus, binnen 2 minuten 13 seconden, vlotjes over de grens. Maar u zit nog waar u al zat. U staatsvijandig sujet.

Na een luttel formuliertje of 18 ingevuld te hebben met vragen gaande van wat uw lievelingseten is (niets halals, NIETS HALALS!) tot uw mogelijke plannen deel te gaan nemen aan een crimineel prostitutienetwerk (ze hebben u door), uw vingerafdrukken voor de elfendertigste keer aan Het Systeem te hebben afgestaan, en in de zekerheid verkerend dat de CIA u inmiddels beter kent dan uw geliefden, dan, ja dán … mag u weer plaatsnemen op het bankje. Naast Echte Man zoveel en de nieuwste buslading hysterisch buigende Koreanen. Ja. Dus.

Een verwaarloosbare drie uur verder, half Korea ontmoet en volkomen geïnformeerd hoe een bizon het best omgelegd kan worden (leerzaam!), mag u zich weer aan de balie vervoegen. Nog even wat foto’s van het gelaat, een vermanend speechje over uw lakse Schengeninstelling en uw belofte van eeuwige beterschap aan het besnorde douanemannetje en hop… u mag uw handtekening zetten onder een nieuw edoch voorlopig document D56H67HihiHohoK9900*#D33 dat u dan binnen het uur in Washington dient te krijgen om samen met uw paspoort, rijbewijs, toekomstige huwelijksakte en zwemdiploma aan een grondig onderzoek te onderwerpen zodat de Amerikaanse staat op beide oren kan slapen in de wetenschap dat u dan toch niet Staatsvijand Nummer 1 bent. Zo. Dat was alles. En, folks? DO have a nice day!